ภาษาเบสิก
ภาษาเบสิก (BASIC LANGUAGE) ย่อมาจากคำว่า BASIC ไม่ได้แปลว่าพื้นฐาน
หรือเบื้องต้น ตามพจนานุกรมภาษาอังกฤษแต่คำว่า BASIC เป็นคำย่อ ๆ ซึ่งมาจากคำเต็มๆ
โดยนำตัวอักษรตัวแรกมาเขียนเรียงกันซึ่งคำเต็ม ๆ ก็คือ
Beginner’s All-purpose Symbolic Instruction Code
โปรแกรมภาษาเบสิกเป็นโปรแกรมภาษาระดับสูง (High Level language)
Beginner’s All-purpose Symbolic Instruction Code
โปรแกรมภาษาเบสิกเป็นโปรแกรมภาษาระดับสูง (High Level language)
มีการพัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1960 โดยศาสตราจารย์จอนห์ เคเมนี (John Kemeny)
และศาสตราจารย์โทมัส เคอตซ์ (Thomas Kurtz) แห่งวิทยาลัยดาร์ตเม้าท์ สหรัฐอเมริกา
การจะสั่งให้เครื่องคอมพิวเตอร์ทำงานได้ตามที่เราต้องการ โดยการใช้โปรแกรมภาษาระดับสูง
การจะสั่งให้เครื่องคอมพิวเตอร์ทำงานได้ตามที่เราต้องการ โดยการใช้โปรแกรมภาษาระดับสูง
อย่างภาษาเบสิกในการสั่งเราเรียกว่า
การเขียนโปรแกรม ในความหมายของการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์
หมายถึง การเขียนคำสั่งตั้งแต่ 1 คำสั่งขึ้นไป
เพื่อให้คอมพิวเตอร์ทำงานอย่างที่ต้องการ เนื่องจากคอมพิวเตอร์สามารถรับรู้คำสั่งได้ค่อนข้างจำกัด
ดังนั้นการเขียนคำสั่งแต่ละคำสั่งต้องอยู่ในรูปแบบ และเป็นไปตามหลักไวยากรณ์
องค์ประกอบคอมพิวเตอร์
- ฮาร์ดแวร์ หมายถึง อุปกรณ์ต่างๆ ที่ประกอบขึ้นเป็นเครื่องคอมพิวเตอร์
- ซอฟต์แวร์ หมายถึง โปรแกรมหรือชุดคำสั่งที่ถูกเขียนขึ้นเพื่อสั่งให้เครื่องคอมพิวเตอร์ทำงาน
- (เขียนขึ้นด้วยโปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์)
- พีเพิ้ลแวร์ หมายถึง บุคลากรในงานด้านคอมพิวเตอร์
ภาษาคอมพิวเตอร์
มนุษย์ติดต่อกับคอมพิวเตอร์โดยใช้ภาษาคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นโปรแกรมหรือชุดคำสั่ง
ที่สั่งให้เครื่องคอมพิวเตอร์ปฏิบัติงาน โดยผู้เขียนโปรแกรม(โปรแกรมเมอร์)
ต้องเข้าใจไวยากรของภาษา
ภาษาคอมพิวเตอร์แบ่งเป็น 3 แบบ
- ภาษาเครื่อง หมายถึง ชุดคำสั่งซึ่งประกอบด้วยเลข 0 และ 1 ซึ่งเครื่องคอมพิวเตอร์
สามารถเข้าใจคำสั่งได้ และปฏิบัติตามชุดคำสั่งนั้นได้ทันที แต่มนุษย์ไม่เข้าใจ
2. ภาษาสัญลักษณ์ (ภาษาระดับต่ำ) เนื่องจากภาษาเครื่องมนุษย์ไม่เข้าใจ ยากต่อการจดจำ
จึงพัฒนาเป็นภาษาสัญลักษณ์ขึ้น โปรแกรมที่เขียนด้วยภาษาสัญลักษณ์ต้องอาศัยตัวแปลภาษา
เพื่อทำให้เครื่องเข้า ใจต่อไป เช่น ภาษาแอสแซมบลี
3. ภาษาระดับสูง เป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษามนุษย์ที่ใช้กันอยู่ ทำให้เขียนโปรแกรมง่ายขึ้น
ภาษาระดับสูงจะต้องอาศัยตัวแปลเป็นภาษาเครื่องเสียก่อน เช่น ภาษาเบสิก ปาสคาล โคบอล เป็นต้น
ตัวแปลภาษา
ตัวแปลภาษา มี 2 แบบ คือ
- คอมไพเลอร์ หมายถึง ตัวแปรภาษาระดับสูง ที่ทำการแปลโปรแกรมทั้งหมดก่อนจึงจะทำงานตามคำสั่ง
- อินเทอร์พรีเตอร์ หมายถึง ตัวแปรภาษาระดับสูงที่ทำการแปลครั้งละหนึ่งคำสั่งและทำงานทีละคำสั่งให้เสร็จก่อนที่จะแปลคำสั่งต่อไป
ในที่นี้เราจะเขียนโปรแกรมโดยใช้โปรแกรม ภาษาเบสิก(BASIC) กัน
ประวัติภาษาเบสิก
ภาษาเบสิกได้พัฒนาขึ้นมาโดยศาสตราจารย์จอห์น เคเมนี (John Kemeny) และศาสตราจารย์โทมัส ครูสซ์ (Thomas Kurtz) แห่งมหาวิทยาลัยดารห์เมาท์ (Dartmounth College) ในกลางปี ค.ศ. 1964 ภาษาเบสิกใช้ได้กับคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กถึงขนาดใหญ่ มีการพัฒนาจนทำให้มีภาษาเบสิกต่าง ๆ กัน เช่น TurboBasic PowerBasic QBasic และ VisualBasic เป็นต้น
ภาษาเบสิก ย่อมาจาก Beginner’s All Purpose Symbolic Instruction Code
โดยนำอักษรตัวแรกมาเรียงต่อกัน
ประโยชน์ภาษาเบสิก
- เป็นภาษาที่เรียนรู้และใช้งานง่าย และใช้กันอย่างแพร่หลาย
- เหมาะสมกับผู้ที่เริ่มเรียนเป็นภาษาแรก
- ใช้กับคอมพิวเตอร์ทุกขนาด ตั้งแต่ขนาดใหญ่จนถึงไมโครคอมพิวเตอร์
- เป็นภาษาที่ยืดหยุ่น สามารถแก้ไขปรับปรุง และพัฒนาโปรแกรมเพื่อนำไปใช้งานได้ง่ายและรวดเร็ว
*** จากประโยชน์ภาษาเบสิก เราจึงเลือกใช้ภาษาเบิสิก ในการเขียนโปรแกรมครั้งนี้
ค่าคงที่ (Constants)ค่าคงที่หมายถึง ค่าของข้อมูลที่มีค่าแน่นอนไม่เปลี่ยนแปลง ค่าคงที่สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภท คือ
1. ค่าคงที่ที่เป็นจำนวน (Numeric Constants) หมายถึง ค่าคงที่ที่เป็นจำนวนและนำไปใช้ในการคำนวณ จะเป็นจำนวนเต็ม หรือทศนิยมก็ได้
2. ค่าคงที่ทางตรรกศาสตร์ (Logical Constants) หมายถึง ค่าคงที่ที่แสดงถึงความเป็นจริง (True) หรือเท็จ (False) ในภาษาเบสิกสำหรับคอมพิวเตอร์บางระบบกำหนดให้ 1 แทนจริงและ 0 แทนเท็จ
3. ค่าคงที่อักขระ (String Constants) หมายถึง ตังอักษรตั้งแต่ 1 ตัวขึ้นไป หรือเป็นตัวเลขปนก็ได้ ตัวอักขระจะเป็นข้อความที่มีความยาวได้ระหว่าง 1 ถึง 255 ตัวอักษร การเขียนค่าคงที่อักขระจะต้องอยู่ภายในเครื่องหมายคำพูดเสมอ
ค่าคงที่ (Constants)ค่าคงที่หมายถึง ค่าของข้อมูลที่มีค่าแน่นอนไม่เปลี่ยนแปลง ค่าคงที่สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภท คือ
1. ค่าคงที่ที่เป็นจำนวน (Numeric Constants) หมายถึง ค่าคงที่ที่เป็นจำนวนและนำไปใช้ในการคำนวณ จะเป็นจำนวนเต็ม หรือทศนิยมก็ได้
2. ค่าคงที่ทางตรรกศาสตร์ (Logical Constants) หมายถึง ค่าคงที่ที่แสดงถึงความเป็นจริง (True) หรือเท็จ (False) ในภาษาเบสิกสำหรับคอมพิวเตอร์บางระบบกำหนดให้ 1 แทนจริงและ 0 แทนเท็จ
3. ค่าคงที่อักขระ (String Constants) หมายถึง ตังอักษรตั้งแต่ 1 ตัวขึ้นไป หรือเป็นตัวเลขปนก็ได้ ตัวอักขระจะเป็นข้อความที่มีความยาวได้ระหว่าง 1 ถึง 255 ตัวอักษร การเขียนค่าคงที่อักขระจะต้องอยู่ภายในเครื่องหมายคำพูดเสมอ
ตัวแปร (Variables)
ตัวแปร หมายถึง ชื่อที่ผู้เขียนโปรแกรมกำหนดขึ้นเพื่อใช้เก็บหรือแทนข้อมูล ตัวแปรจึงเป็นเสมือนชื่อกล่องที่เก็บข้อมูล การตั้งชื่อตัวแปรจะเป็นตัวอักษรทั้งหมดหรือมีตัวเลขปนก็ได้ แต่ละตัวแปรจะต้องขึ้นต้นด้วยตัวอักษรเสมอ เช่น NAME SCORE X3
การตั้งชื่อตัวแปรควรตั้งชื่อให้สื่อความหมายเพื่อผู้ใช้จะได้เข้าใจง่าย ตัวแปรแบ่งเป็น 2 ประเภทคือ
1. ตัวแปรจำนวน (Numeric Variables) คือบอกให้รู้ว่าข้อมูลที่เก็บอยู่เป็นจำนวน
2. ตัวแปรอักขระ (String Variables) คือ ตัวแปรที่จะบอกให้รู้ว่าเก็บข้อมูลอยู่ในรูปตัวอักษรหรือข้อความต่าง ๆ เช่น ชื่อบ้านเลขที่ จะต้องปิดท้ายด้วยเครื่องหมาย $ เช่น NAME$ ADDRESS$
ตัวแปร หมายถึง ชื่อที่ผู้เขียนโปรแกรมกำหนดขึ้นเพื่อใช้เก็บหรือแทนข้อมูล ตัวแปรจึงเป็นเสมือนชื่อกล่องที่เก็บข้อมูล การตั้งชื่อตัวแปรจะเป็นตัวอักษรทั้งหมดหรือมีตัวเลขปนก็ได้ แต่ละตัวแปรจะต้องขึ้นต้นด้วยตัวอักษรเสมอ เช่น NAME SCORE X3
การตั้งชื่อตัวแปรควรตั้งชื่อให้สื่อความหมายเพื่อผู้ใช้จะได้เข้าใจง่าย ตัวแปรแบ่งเป็น 2 ประเภทคือ
1. ตัวแปรจำนวน (Numeric Variables) คือบอกให้รู้ว่าข้อมูลที่เก็บอยู่เป็นจำนวน
2. ตัวแปรอักขระ (String Variables) คือ ตัวแปรที่จะบอกให้รู้ว่าเก็บข้อมูลอยู่ในรูปตัวอักษรหรือข้อความต่าง ๆ เช่น ชื่อบ้านเลขที่ จะต้องปิดท้ายด้วยเครื่องหมาย $ เช่น NAME$ ADDRESS$
โอเปอเรชั่นในการคำนวณ การเปรียบเทียบและตรรกศาสตร์
ในการที่จะสั่งให้คอมพิวเตอร์ทำการคำนวณหรือเปรียบเทียบนั้น จะต้องมีสัญลักษณ์แทนโอเปอเรชั่นต่าง ๆ เพื่อบอกคอมพิวเตอร์ว่าเป็นการคำนวณ หรือ การเปรียบเทียบ ดังนี้
ในการที่จะสั่งให้คอมพิวเตอร์ทำการคำนวณหรือเปรียบเทียบนั้น จะต้องมีสัญลักษณ์แทนโอเปอเรชั่นต่าง ๆ เพื่อบอกคอมพิวเตอร์ว่าเป็นการคำนวณ หรือ การเปรียบเทียบ ดังนี้
1. สัญลักษณ์ในการคำนวณ ซึ่งจะใช้ในการคำนวณทางคณิตศาสตร์ ได้แก่
| สัญลักษณ์ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
| + | บวก | A+B |
| - | ลบ | 145-45 |
| * | คูณ | 6*9 |
| / | หาร | 120/12 |
| ^ | ยกกำลัง | Y^3 |
สำหรับเครื่องหมายบวก เราสามารถใช้เครื่องหมายบวกในการเชื่อมค่าคงที่ ที่เป็นอักขระหรือ ตัวแปรอักขระก็ได้ ซึ่งจะหมายถึงการให้นำตัวอักขระหรือค่าที่เก็บในตัวแปรอักขระมาต่อกัน เช่น “GOOD”+”MORNING”,A$+B$
2. สัญลักษณ์แสดงการเปรียบเทียบ ใช้เปรียบเทียบจำนวนและเปรียบเทียบอักขระ
| สัญลักษณ์ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
| = | เท่ากับ | X=Y |
| < | น้อยกว่า | “ANT”>”BOY” |
| > | มากกว่า | SCORE>80 |
| <= | น้อยกว่าหรือเื่ท่ากับ | IQ<=40 |
| >= | มากกว่าหรือเท่ากับ | PERCENT>=90 |
| <>หรือ >< | ไม่เท่ากับ | X<>0 |
3. สัญลักษณ์ตรรกศาสตร์
| สัญลักษณ์ | ความหมาย | ตัวอย่าง |
| NOT | ไม่ใช่ | NOT A(ถ้า A เป็นจริง (-1) ก็จะกลับเป็น 0 คือ เท็จ) |
| AND | และ | X AND Y (จะเป็นจริงเมื่อ XและY เป็นจริงทั้งคู่) |
| OR | หรือ | A OR B(OR จะเป็นจริง ถ้าจริงเพียงกรณีเดียว) |
ขั้นตอนการทำงานของโอเปอเรชั่น
เนื่องจากสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่อยู่ในนิพจน์มีลำดับขั้นในการทำงานที่แตกต่างกัน ดังนั้น เมื่อเขียนนิพจน์จะต้องทราบว่า สัญลักษณ์ใดทำงานก่อนหรือหลัง ผลการคำนวณจึงจะออกมาถูกต้อง
สัญลักษณ์คำนวณมีลำดับในการทำงาน ดังนี้
ลำดับที่ 1 วงเล็บ ( )
ลำดับที่ 2 ยกกำลัง ^
ลำดับที่ 3 คูณและหาร *,/
ลำดับที่ 4 บวกและลบ +,-
เนื่องจากสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่อยู่ในนิพจน์มีลำดับขั้นในการทำงานที่แตกต่างกัน ดังนั้น เมื่อเขียนนิพจน์จะต้องทราบว่า สัญลักษณ์ใดทำงานก่อนหรือหลัง ผลการคำนวณจึงจะออกมาถูกต้อง
สัญลักษณ์คำนวณมีลำดับในการทำงาน ดังนี้
ลำดับที่ 1 วงเล็บ ( )
ลำดับที่ 2 ยกกำลัง ^
ลำดับที่ 3 คูณและหาร *,/
ลำดับที่ 4 บวกและลบ +,-
ตัวอย่างที่ 1.1 5 + 2 – 3 – 2 มีลำดับการทำงานดังนี้
ขั้นที่ 1 7 – 3 – 2
ขั้นที่ 2 4 – 2
ขั้นที่ 3 2
ขั้นที่ 1 7 – 3 – 2
ขั้นที่ 2 4 – 2
ขั้นที่ 3 2
ตัวอย่างที่ 1.2 5 / 2 – 3.5 * 2 – 3 มีลำดับการทำงานดังนี้
ขั้นที่ 1 2.5 – 3.5 * 2 – 3
ขั้นที่ 2 2.5 – 7 – 3
ขั้นที่ 3 -4.5 – 3
ขั้นที่ 4 -7.5
ขั้นที่ 1 2.5 – 3.5 * 2 – 3
ขั้นที่ 2 2.5 – 7 – 3
ขั้นที่ 3 -4.5 – 3
ขั้นที่ 4 -7.5
ตัวอย่างที่ 1.3 จงหาผลลัพธ์ของ 16 / 2 * 4 – 3 ^ 2 + 10
เครื่องจะคำนวณตามลำดับดังนี้
1. 16 / 2 * 4 – 3 ^ 2 + 10 จะคำนวณ 3^2 =9
2. 16 / 2 * 4 – 9 + 10 จะคำนวณ 16/2 =8
3. 8 * 4 – 9 + 10 จะคำนวณ 8*4 =32
4. 32 – 9 + 10 จะคำนวณ 32-9 =23
5. 23 + 10 จะคำนวณ 23+10 =33
เครื่องจะคำนวณตามลำดับดังนี้
1. 16 / 2 * 4 – 3 ^ 2 + 10 จะคำนวณ 3^2 =9
2. 16 / 2 * 4 – 9 + 10 จะคำนวณ 16/2 =8
3. 8 * 4 – 9 + 10 จะคำนวณ 8*4 =32
4. 32 – 9 + 10 จะคำนวณ 32-9 =23
5. 23 + 10 จะคำนวณ 23+10 =33
